دوشنبه , ۷ مهر ۱۳۹۹

آموزش سیستم دینامیک- درس اول

تفکر سیستماتیک

سلام

به درس اول از مبحث بسیار مهم سیستم دینامیک یا همان پویایی سیستم ها خوش آمدید.

در چند جلسه اول از این درس، مطالب مفهومی را با هم و بر اساس کتاب جان استرمن بزرگ جلو خواهیم برد.

بزرگترین متغیر در عصر مدرن تغییر است.

تغییرات پرشتاب در تکنولوژی، جمعیت، فعالیتهای اقتصادی در حال دگرگونی دنیای ما می باشد. بیشتر تغییراتی که ما اکنون سعی در درک آنها داریم، خواسته یا ناخواسته، نتیجه اعمال خود بشر است.

بیشتر مواقع تلاشهایی که بدلیل نادیده گرفتن عکس العمل های دیگران و طبیعت دچار تاخیر، ضعف و نقص هستند، در حل مشکلات باعث سیاست مقاومی  میشوند (استرمن[۱]،۲۰۰).

تصمیم گیری و یادگیری موثر در جهانی با پیچیدگی دینامیکی فزاینده، ما را بر  آن میدارد تا سیستمیک فکر کنیم و مرزهای مدل ذهنی خود را توسعه داده و ابزارهایی برای فهم اینکه ایجاد کنیم چطور ساختار سیستمهای پیچیده اینگونه رفتارها را از خود نشان میدهند (استرمن،۲۰۰۰).

سیستم داینامیک روشی برای مطالعه و مدیرت سیستم های پیچده و دارای بازخورداست. سیستم ها را می توان در چارچوب های متنوعی مانند کسب وکار، اقتصاد، مدیریت، بازاریابی و غیره در نظر گرفت. ایده پویایی سیستم ها در سال های اولیه دهه ۶۰ توسط جی فارستر [۲] شکل گرفت .

رویکرد سیستم داینامیک بر این اصل استوار است که بررسی سیستم ها به صورت ایستا، به تنهایی تمامی جوانب پدیده ها را در نظر نمی گیرد و باید نگاهی کل نگر به هر سیستمی داشت.

نتیجه راه حل های ساده در مسائل مدیریتی اغلب کوتاه مدت است لذا برای کسب نتایج خوب در سیستم ها باید سرمایه گذاری بلند مدت انجام داد ( شی و گیل[۳] ،۲۰۰۵).

این رویکرد تأکید می کند که  سیستمها براساس تأخیرهای موجود و بازخوردهای سیستمی به وجود می آیند. در این روش تمامی متغیرها از جوانب مختلف بررسی می شوند.

این رویکرد بر این اصل استوار است که نرخ تغییرات کوچک می تواند در دراز مدت نتایج را دستخوش تغییر بزرگی کند.

رویکرد سیستم داینامیک به دلیل برخورداری از مزایای زیر قادر است برخی ضعف های روشهای سنتی را پوشش دهد.

  • نگرش سیستمی و یکپارچه و نگاه غیرخطی به مسائل
  • انطباق با مسائلی از زمینه های گوناگون
  • به کارگرفته شده در حل مسائل متعدد در سطح ملی و حتی بین المللی
  • قابلیت مدلسازی وضع موجود و پیشنهاد وضع مطلوب در کنار ارائه ی توصیه هایی درباره مسیر رسیدن به وضع مطلوب
  • استفاده از رویکرد کیفی در طراحی مدل در کنار استفاده از روشهای کمی در شبیه سازی
  • انعطاف در برابر بزرگ شدن مرزهای مسئله و افزایش تعداد متغیر ها و تغییر روابط
  • عدم محدودیت به تحلیل حوزه ی دانشی خاص

[۱] Sterman

[۲] Foresster

[۳] Shi & Gill

[۴] Spector et al

[۵] Lane &Oliva

درباره‌ افشین صفایی

این مطلب را نیز بخوانید

فضاهای آفین

خیلی وقتها میخواهیم اشیایی که در فضای اطرافمان قرار دارند را بصورت هندسی نمایش دهیم. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *