یکشنبه , ۲۶ آبان ۱۳۹۸
صفحه اصلی » روز نوشته‌ها » روز اول- شوق نوشتن

روز اول- شوق نوشتن

چند روزی هست که در وقتهای استراحت، موقعهایی که از خستگی تحلیل های آماری، کدنویسی، کلاس آنلاین و جزوه نوشتن، روی مبل دراز کشیده ام و زیر باد کولر روزهای اول تیر ماه داغ را می گذارنم، کتابی از جودی دلتون با عنوان بیست و هشت اشتباه نویسندگان را می خوانم. جریان این مدل مطالعه، درازکش و آرام برای من مثل کارکردن تمام مغز به همراه تمام کنش ها و واکنش ها ولی بدون صرف انرژی زیاد است (بیت کوین که قرار نیست استخراج کنم، قرار است به مغز یک نویسنده متصل شوم، همین!). سرعت پائین ولی عمیق. انگار کتاب یک آرام بخش دلپذیر است. انگار مشغول مدیتیشن هستم.

من معمولا قبل از خرید کتاب کلی در مورد نویسنده تحقیق می کنم، اما این بار اما فقط نگاهی به چند وب سایت انداختم و خریدم. انگار عنوان کتاب برای ترغیبم به خرید کافی بود. ولی نه، در عمق ذهنم می دانم چرا کتابش را می خوانم. به همان دلیل که فیلم راکی را بارها دیده ام، فیلم ذهن زیبا، اثبات، بدون محدودیت، کرید و … . جودی دلتون از ۳۹ سالگی بدون پشتوانه قبلی شغل نویسندگی را انتخاب می کند و موفق می شود. فکر می کنم که این جمله باعث شد تا خواندن کتاب را شروع کنم.

من کلا دوست دارم ماجراهای صفر تا صد آدمهای موفق را بدانم. ماجراهایی که همیشه سوخت موتور تلاشم بوده اند. برای موتور ذهن من یکبار دیدن فیلم ذهن زیبا مدتها سوخت تامین می کند. تلاش آدمهای شکست خورده و رسیدنشان به اوج مثل طی کردن آسمانهاست.

شاید هم نویسندگی و نوشتن مجابم کرد که کتاب را بخوانم. من نوشتن را آخرین مرحله یادگیری می دانم. اگر چیزی را یاد گرفته اید باید بتوانید در مورد آن با دقت، موشکافانه و شفاف و ساده بنویسید. من عمیقا به این مطلب اعتقاد دارم. بعضی ها هم شاید معتقد باشند نوشتن آخرین مرحله فرایند یادگیری نیست بلکه بخشی از آن است؛ ولی من می گویم، چون نوشتن بازخوردهای تکاندهنده ای دارد و گاهی به عقب پرتمان می کند، آنرا مسیر راه می دانیم.

جودی دلتون در کتاب ۲۸ اشتباه یک نویسنده، فرض را بر این گرفته است که خواننده کتاب در امر نویسندگی کم تجربه است و یا اصلا تجربه ای ندارد. خود این فرض باعث شده است تا کتاب شیواتر بوده و اصول بنیادی را در نوشتن نشان دهد. برای من که همیشه در کلاسهایم با این فرض ظاهر می شوم و نتایج خوبی هم میگیرم، این فرض جذاب است.

یکی از مهمترین نکاتی که جودی دلتون ذکر می کند، نکته بسیار کاربردی و عمومی ” تکرار و تمرین” است. وی معتقد است نویسندگان نسبت به سایر مشاغل تکرار و تمرین بسیار کمتری دارند و البته ایضا صبر پایین تر. این نکته تلنگری به من زد که بگویم، این فقط نویسندگان نیستند که تمرین و تکرار کمی دارند، در ایران ما همه اینطور هستند (اینجا را با لبخند نوشتم!).

در آینده مفصل تر نکات دیگر کتاب ۲۸ اشتباه یک نویسنده را با هم بررسی می کنیم.

درباره‌ افشین صفایی

این مطلب را نیز بخوانید

کتاب مهره حیاتی نوشته ست گادین

ست گادین را می‌توان مصداق تعبیر استیو جایز از نوابغ دانست: می‌توانید او را بپذیرید. …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *